Farinn að telja niður í landsmót UMFÍ í Kópavogi. Stafsetningin kallar!

Landsmótið á Sauðárkróki 2004 var æði, ekki síst fyrir menningarferðir um bæinn. Ekkert jafnast þó á við Laugarvatn ’94: Man tjaldballið með Hljómum eins og það hafi verið í gær! Missti af Egilsstöðum 2001 og iðrast enn sáran.

Ekki er að efa að ungmennafélagsandinn verður í hávegum hafður árið 2007!

Nú er Landsvirkjun, ríkið í ríkinu, staðráðin í að beisla neðri hluta Þjórsár ―í innantómri von um stundargróða.

Um tíma var engu líkara en hreppsnefnd Flóa ætlaði að láta glepjast af gylliboðum og gýligjöfum en nú virðist grasrótin komin hálfa leið með að varpa Urriðafossvirkjun út í ystu myrkur ―nema sveitarstjórnin daufheyrist við kurrinu í umbjóðendum sínum. Það væri nú eftir öðru!

Hver veit nema mammon sé farinn að hopa.

Blátt er litur heilunar og hlýju.

Engin furða að fjarlægðin gerir fjöllin blá og blámóðan sveipar liðna tíð dýrðarljóma.

Af líkamshlutum geta aðeins augun verið blá ― það er synd.

Oft er útsýnið aðlaðandi, ekki aðeins þegar horft er úr upphæðum heldur líka þegar horft er af jafnsléttu.

Ögranir eru æsandi þegar viljinn er góður, hvort sem það er aðför að gnípum Esjunnar á Jónsmessunótt eða aðrar aðfarir.

Þetta var prýðileg þjóðhátíðarræða hjá Geir Haarde í dag. Má lesa milli línanna að nú sé að renna upp fyrir honum að kvótakerfið hefur brugðist, ekki síst þegar litið er til sjávarbyggða landsins.

Forystumenn í stjórnmálum eru svo orðvarir ef viðurkenna þarf að flokksstefnan hafi ekki reynst sem skyldi.

Batnandi mönnum er best að lifa.

Á ýmsu veltur hvort menn eru kröfuharðari við aðra eða sjálfa sig. Furðuoft er það þó á þann veginn að kröfurnar séu minni til sjálfs sín en annarra. Eins gott að það sé ekki þannig í mínu tilviki því að oft dugir góðviljuð viðleitni til að gleðja mig ...

Nú hef ég fundið óbrigðult heilsubótarráð: morgun- eða jafnvel kvöldgöngu í Elliðaárdal. Unun að ramba þar um í sólríkri friðsæld og draga í sig angan af móður náttúru í fullum skrúða.

Skrítið að hafa ekki litið fyrr út í bakgarðinn. Ekki að spyrja að hugsunarleysinu!

Smelltu á tengilinn, sláðu inn skírnarnafnið þitt eða -nöfnin og vittu hvort þú kannast við lýsinguna:

Number Quest

Stundum geta menn verið svolítið óframfærnir og er þá undirritaður síst undanskilinn. Kann hins vegar vel við ófeimið fólk og ekki sakar að það sé litskrúðugt, hvort heldur í útliti eða háttum.

Sólstöðuhátíð víkinga í Hafnarfirði fangar hugann enda snýst doktorsritgerðin um norræna goðafræði: Freyju, Heimdall, Loka, Vani, Æsi og annað slíkt lið.

Víkingarnir eru oft vanmetnir sem siðlausir vígamenn en auðvitað hugsuðu þeir sitt og áttu sér menningu.

Nú á dögum sækja norrænir víkingar fram á erlendri grund en ekki með eldi og járni heldur viðskiptaviti og veraldarauði.

Ekkert er nýtt undir sólinni.

Sól skín í heiði. Fór út að rölta áðan í strekkingnum.

Dulspekingar segja að fæðist menn í stormi eða jafnvel slagviðrihugsi þeir stífar en aðrir vegna þess að þá fái þeir ólgandi hugarorku í vöggugjöf. Ekki ætla ég að selja það dýrar en ég keypti það.

Hitt er víst að eftir gönguferðina áðan er ég hlaðinn orku!

Nú hefur Gummi Björn tengt sig á frétt á mbl.is um leikinn gegn Liechtenstein (www.gbe.blog.is). Ekki fer okkar maður fögrum orðum um framgönguna frekar en stundum áður, vill nú helst af öllu leggja niður landsliðið og spara skattfé.

En ekki eru nú mörg ár síðan karlalandsliðið vann Ítali, lagði Spánverja og gerði jafntefli við þáverandi heimsmeistara, Frakka. Öll él birtir upp um síðir, annars verður okkar maður bara að gerast klappstýra hjá kvennalandsliðinu.