Sennilega væri ekki vanþörf á að bæta við myndum hér á sigmarsson.com.

Yljar oft mínu gamla hjarta að sjá hýrlegar og hugljúfar myndir af öðrum, ekki síst af sálufélögum og skálanautum, vinum og vandamönnum.

Treysti mér þó ekki til að lofa neinu ...

2:0 undir gegn Everton en á síðasta hálftímanum breyttist staðan í 2:4. Phil Neville jafnaði metin með sjálfsmarki. Eitt sinn United-maður, ávallt United-maður!

Fimm stiga forskot á Chelsea þegar enn eru níu stig í pottinum. Nú er eins gott að vinna Manchester City áður en kemur að Chelsea 9. maí og West Ham 13. maí. Annars gætu orðið þrír úrslitaleikir gegn sama liðinu. Ekki væri nú árennilegt að þurfa að leggja Chelsea þrisvar í sama mánuði! 

Sagan segir að Katla muni gjósa á næstu árum eða áratugum. Skassið það hefur löngum þótt með endemum viðskotaillt, rokið upp reglulega frá því sögur hófust og skaphitinn brætt jöklasnæ í stórum stíl. Oftast hefur hlaupið austur á hinn eyðilega Mýrdalssand, stöku sinnum fram á Sólheima- og Skógasand en einnig hafa gusur gengið niður Markarfljótsgljúfur, að minnsta kosti tíu sinnum áður en land byggðist. Hrollvekjandi tilhugsun ef sú yrði raunin enda stundum flætt allt vestur að Þjórsá og jafnvel hætt við að bylgjan gengi á land í Vestmannaeyjum. Mín uppeldisstöð, undir Vestur- Eyjafjöllum, stendur hátt og væri vísast óhult en öðru máli gegnir um bæina neðan hringvegarins enda gæti flóðið þrætt forna farvegi Markarfljóts allt austur að Holtsárósi.

Sennilega óhjákvæmilegt að Katla kerlingin hlaupi upp á nef sér bráðlega en af þrennu illu er það einlæg von mín að geðvonskan bitni ekki á Skógum, Mýrdal, Landeyjum, Eyjafjöllum, Hvolhreppi, Þykkvabæ eða nærliggjandi byggðarlögum.  

Nú er álæði runnið á sveitarstjórnir. Klókt af ríkisstjórninni að leggja það upp í hendurnar á þeim hvort og hvar skuli virkja. Síðan þykist alríkisstjórnin engu fá um ráðið þegar uppbygging stóriðju bitnar á öðrum, þegar bólgnandi verðlag leggst eins og mara á almenning, hækkandi stýrivextir á lánþega og hækkandi gengi á sjávarútveg, ferðaþjónustu og þekkingariðnað. Og hvað um náttúru landsins? Hver á hana?

Sennilega verður lítill friður um stóriðjumál á næstunni og einsýnt að púkinn á fjósbitanum mun fitna sem aldrei fyrr.

Ekki þarf að ganga í grafgötur um að tíðindi 2. júní 2004 verða skráð á spjöld Íslandssögunnar. Þann dag braut forseti lýðveldisins blað með því að beita málskotsrétti sínum og þó fyrr hefði verið. Stjórn Sjálfstæðis- og Framsóknarflokks hafði þá ― einu sinni sem oftar ― kveikt elda misklíðar og sundurlyndis í samfélaginu en sá nú sitt óvænna, skaraði þó að logunum fram í júlí en varð þá frá að hverfa. Enn þann dag í dag paufast þó innsti kjarni annars flokksins við að blása í kulnandi glæður. 

Í 26. grein stjórnarskrárinnar segir meðal annars: „Nú synjar forseti lagafrumvarpi staðfestingar, og fær það þó engu að síður lagagildi, en leggja skal það þá svo fljótt sem kostur er undir atkvæði allra kosningabærra manna í landinu til samþykktar eða synjunar með leynilegri atkvæðagreiðslu.“ Hér fer varla milli mála að forsetinn afnemur ekki sjálfur lagafrumvarp heldur gefur þjóðinni kost á því. Í júlí 2004 tók ríkisstjórnin hins vegar upp hjá sjálfri sér að afnema nýsett fjölmiðlalög þannig að almenningur fékk ekki að fella sinn dóm. 

Forseti Íslands er þjóðkjörinn og er það meira en sagt verður um ráðherra landsins. Í 11. grein stjórnarskrárinnar segir að 3/4 hlutar Alþingis geti vikið forseta frá áður en kjörtímabili hans lýkur og skuli þá borið undir þjóðaratkvæði hvort honum er stætt á að taka aftur við embætti. Aðhaldið kemur því ekki aðeins frá þjóðinni heldur líka frá Alþingi. Þannig eru hömlur á að forsetinn beiti málskotsréttinum í óhófi eða eftir geðþótta.  

Til viðbótar málskotsrétti forseta Íslands væri bráðnauðsynlegt að tiltekið hlutfall atkvæðisbærra manna, til dæmis einhvers staðar á bilinu 7–15%, gæti komið því til leiðar að nýsamþykkt lagafrumvarp yrði borið undir þjóðaratkvæði. En ekki er hlaupið að því að safna tugþúsundum undirskrifta á stuttum tíma svo að opinbert og óyggjandi sé. Málskotsréttur þjóðkjörins forseta getur því á ögurstundu tryggt framgang lýðræðisins, ekki síst ef lagasetning frá Alþingi er með afbrigðum hæpin eða afdrifarík.  

Í stjórnmálum rekast margir í sömu hjörð og verða jafnvel ekki viðskila fyrr en við móðuna miklu, sama hve lengi forystusauðirnir feta krákustíga, fúafen, hengiflugsbarma eða aðrar álíka villigötur. Sumir fylgja sínum nánustu eða straumnum inn í tiltekinn safnað. Aðrir renna á fagurt fyrirheitajarm þó að margt hafi verið svikið og enn fleira trassað misserin á undan. Þegar á reynir er hjarðeðlið þó sjaldnast með slíkum endemum að vegferð Flokksins gleðji hjartað í einu og öllu. 

Með vaxandi upplýsingaflæði hlýtur að teljast eðlilegt og sanngjarnt að almenningur fái meira svigrúm til að hafna nýsettum lögum. Því þrengri skorður sem flokksmenn í innsta hring vilja við því, þeim mun ljósara verður hvort þeir hafa meira álit á dómgreind fáeinna forkólfa eða meirihluta þjóðarinnar. 

Hvort á að þjóna hinu: Þjóð flokki eða flokkur þjóð? 

Birtist í Fréttablaðinu og á Vísi miðvikudaginn 25. apríl 

3:2 sigur á AC Milan áðan þrátt fyrir að sjö sterkir leikmenn Manchester United væru fjarri góðu gamni. Sanngjarn sigur og makalaust hve United virtist miklu sterkara þó að varaskeifunum í vörninni gengi ekki andskotalaust að stilla saman strengina.

Milan dugir að vísu 1:0 eða 2:1 sigur á San Siro en vandséð að það verði. Slíkur er fítonskrafturinn í Manchester-liðinu og auk þess gætu fleiri orðið leikfærir þó að Patrice Evra verði í banni.

Ólíkt skemmtilegri tilhugsun að fá leiftrandi sóknarlið í úrslitaleik meistara- deildarinnar en traust varnarlið.

Nú er Grænlandsjökull sem óðast að bráðna. Fari íshellan öll er áætlað að yfirborð heimshafanna hækki um 7,2 metra.

Efast nokkur enn um að loftslagsbreytingar séu mesta ógn sem nú steðjar að mannkyni, jafnvel meiri ógn en utanríkisstefna Bandaríkjanna?

http://www.mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1266176

Hvar ætli sé best að mæla sér mót við aðra? Kannski í öðru umhverfi en menn eiga að venjast? Til dæmis á björtu og hlýlegu kaffi- eða veitingahúsi úti á landi eins og Kaffitári í Njarðvík eða Lindinni á Laugarvatni? Eða undir beru lofti — á gróðursælum reit eða jafnvel uppi á öræfum? Í sömu andrá og vitundin rennur saman við náttúruna, guðsgræna eða marglita, og sálin finnur sinn samastað í sköpunarverkinu ætti að vera hægt að samsama sig öðrum.

Ekki sakar að umhverfið sé aðlaðandi.

Í gærkvöldi var mér gert rúmrusk. Voru þar komnir tveir útsendarar hægriaflanna, Gummi Björn og Robbi. Vildu þeir Bakkabræður ólmir fara í alfræðispilið Leonardo, þóttust hafa lagt gestgjafann í því forðum daga og vera sigurstranglegir mjög. Skemmst er frá því að segja að ekki tókst postulum nýfrjálshyggjunnar að sanna sitt mál frekar en stundum áður.

Í dag skrapp ég svo í Fjölskyldu- og húsdýragarðinn með Haffa í boði Samfylkingarinnar þó að Haffi sé nú eilítið skotnari í Frjálslynda flokknum. Gaman að virða fyrir sér selina, hreindýrin, fálkana og kýrnar Skræpu og Blökk. Páskakvígan Stjarna hoppaði og skoppaði glaðhlakkalega um stíuna sína og hnusaði ótt og títt út í loftið. Svínin virtust glorhungruð og hlupu til þegar þeim var fært æti — yngri kynslóðinni til ómældrar skelfingar. Fyrir utan gripahúsið blasti við minnisvarði um Guttorm, eðalnautið frá Eystri-Sólheimum. Blessuð sé minning hans! Að síðustu var gengið um Grasagarðinn og lokið hæfilegu samneyti við móður náttúru þann daginn.

Og helgin er ung!

Það er helst í fréttum að Knúti Berlínarhúni er hótað lífláti. Kolsvart skaup eða grautfúl alvara? 

Á Vesturlöndum hefur athyglisþörfin aldrei verið ríkari. Er óhugsandi að þráhyggja yfir athyglisskorti verði látin bitna á litlum, sætum hvítabjarnarhúni, innilokuðum í drungalegum dýragarði?

Hver sagði að sérhyggja nútímans væri bara holl og góð?

http://www.mbl.is/mm/folk/frett.html?nid=1265526

Frá fornu fari hefur ýmiss konar þjóðtrú fylgt sumardeginum fyrsta. Til dæmis þykir vita á góða tíð ef sumar og vetur „frjósa saman“ nóttina áður. Til forna tíðkaðist að stilla upp vatnsskál úti undir bæjarvegg í skjóli fyrir morgunsólinni og líta ofan í ílátið í rauðabítið.

Þegar fyrsta tungl sumars óð í skýjum áttu menn að þegja þar til á þá væri yrt. Þá mátti lesa véfrétt úr ávarpinu, „láta svara sér í sumartunglið“ eins og sagt var.

Mörgum var lítt um að láta bjóða sér góða nótt eða ráðleggja sér að fara í háttinn kvöldið fyrir sumardaginn fyrsta enda talið feigðarboði.

Er nokkur ástæða til að láta forneskju forfeðranna falla í gleymsku?

Náttúrubarnið spriklaði glaðhlakkalega í mér fyrir skemmstu þegar leiðin lá í Þorsteinslund og Nínulund í Fljótshlíð.

Í Þorsteinslundi stendur minnisvarði um eitt ástsælasta ljóðskáld Íslendinga. Þorsteinn Erlingsson var fæddur í Stórumörk undir Eyjafjöllum 27. september 1858 en ólst upp í Hlíðarendakoti eins og frægt er af kvæðinu „Fyrr var oft í koti kátt“. Jónína Sæmundsdóttir, eða Nína Sæmundsson eins og hún kallaði sig, var fædd að Nikulásarstöðum 26. ágúst 1892 og varð fyrst íslenskra kvenna til að leggja fyrir sig höggmyndalist. Í Nínulundi stendur Ung móðir, verk sem ávann Nínu fyrstu verðlaun í fjölmennri listakeppni í Los Angeles.

Fljótshlíð þykir ein fegursta sveit á Íslandi, ekki síst fyrir mikilfenglega útsýn austur til Eyjafjalla.

Nú er bara að leyfa náttúrubarninu að þroskast og dafna og sjá til hvort naflastrengurinn frá því veitir innblástur beint í æð.

Nú er að verða æ eftirsóknarverðara að fara út að ganga. Endurnærandi að vappa um gróðursæla trjáreiti og anda að sér ilminum af móður náttúru. 

Gæti líka verið hollt að fara að stunda hugleiðslu eða jafnvel jóga eins og skotið hefur verið að mér. Eflaust heillaráð ef menn eiga það til að vaða úr einu í annað en þyrftu helst að einbeita sér að fáu í einu. 

Oft þarf lítið til að veita birtu og yl betri tíðar inn í eigin sál.

Landsfundur Samfylkingarinnar hófst í gær með meiri glæsibrag en fyrr eru dæmi um.

Í setningarræðu sagði Ingibjörg Sólrún að í ríkisstjórn myndi hún fyrst af öllu beita sér fyrir því að Ísland yrði tekið af lista hinna vígfúsu þjóða og eftirlaunalögin afnumin enda hefði hún verið andsnúin þeim frá upphafi.

Megi íslensk þjóð bera gæfu til þess 12. maí næstkomandi að láta vorþeyinn leika um vetrarríki hægriaflanna og leysa um leið sjálfa sig úr klakaböndum.